Recréase nela o que puido ter sido o seu despacho na casa na que viviu e morreu en Pontevedra en 1869 (antiga Casa dos Cruu), situada a poucos centos de metros do Museo, na praza que hoxe recibe o nome do célebre mariño.

Ó acceder a ela, encontrará o visitante os retratos ó óleo da raíña Isabel II, do contraalmirante, de seus pais e doutros familiares achegados, pero tamén múltiples pertenzas e recordos persoais reunidos en diferentes viaxes.

Dende a súa creación, a sala descrita mantivo o aspecto actual malia os cambios na disposición dalgúns obxectos e o engadido doutros, sobre todo ó curioso empapelado das súas paredes cuns motivos orientais que harmonizaban moi ben co afán coleccionista do mariño e cos fondos expostos, procedentes moitos deles de Oriente. Por esta razón, cando se procedeu á última remodelación da sala, ante o estado do papel e a súa difícil conservación, substituíuse por unha tea ignífuga realizada cos mesmos motivos decorativos, mantendo deste xeito o aspecto xeral deste recinto tan logrado, ó que unicamente podería superar a reconstitución da cámara da célebre fragata Numancia.